یه ترانه

یه ترانه تا اوج خواستن

یه ترانه تا اوج رویا

می خوام همیشه

باشی با من

هم تو رویام هم تو دنیام

هر جا که من

با تو باشم

چه تو دنیا  چه تویه قبر تاریک و سیاه

 که تک و تنهام من چه بیصدام

تو باش  با من تا نمیرم کج اتاقم

تویی همه عمرم  همه دنیام

باش تنها نشونه

از تمام رویاهای نابم

تویی تنها شقایق

که همیشه هستی

در دلم

تویه چشممام

همیشه داد بزنم

تویه صدام

که تویی غم

تویی همه ی  دنیام

تویی شادیهای بی نیازم

می خوام بگم واست یه ترانه

یه ترانه واسه چشات

واسه بغظات

واسه تنهایی های  بی صدات

که الهی ...

همیشه زنده باشی

همیشه ای خدا ای خدا

داد بزنم که تو عزیزترینی

نکن گریه نکن گریه

بگم تو ترانم اگه نباشی

خیلی تنهام خیلی تنهام

بازم میگم به همه دنیا

به تمامه عاشقای تویه دنیا

اگه نباشی

میمیرم تو ترانم

آخه من خیلی تنهام خیلی تنهام

تو نباشی

می مونم خسته

میمیرم تویه بغظام   تو یه صدام تو صدام

کاش میشد راه آن فرهاد را یکباره رفت

کاش میشد کاشها گم میشدند

در دله من عشقها گم میشدن

کاش میشد این مسیر زندگی را 

در دله کوه نهادوهمچون بیگانه رفت

کاش میشد در میان باغ دل

ارزش خار ارزش گل هم به یک اندازه بود

كاش ميشد كاشهاي اين دلم

قصره يك زندانيه عاشق نبود

كاش ميشد غم دل با تو بگويم

راز عشق كهنه ام را هم بگويم

كاش ميشدكاشي جز كاش دلم را هم بگويم

 صحبت و فصل جدايي رادر دل كاغذ بگويم

كاش ميشد خستگي را دور ريخت

صحبت بيهودگي را دور ريخت

كاش ميشد از دست اين بيگانها

همچو ماهي در دله دريا روان

سوي آزادي شنا آغاز كرد

در دريا به رويه  گوهر شناسان باز كرد

كاش ميشد كاش اين دل را نگويم

راز اين آشفته دل را هم نگويم

كاش ميشد در آبي درياي دل

راز آن زيباي دل را هم نگويم

كاش ميشد بار ديگر هم ميديدم

آن پريه نازو زيباي دلم را

آن نگاهه دلربايه مظهر دل

ناز آن مه روي ديبا را ميديدم

كاش ميشد كاش ديگر هم بيايد

فصل سرد دل

اين جداييها هم سر بيايد

كاش ميشد آهنگ دگر ساخت

ميان اين بيگانگان

افسانه عشششق دگر ساخت

كاش ميشد در ته شعرم به امكان

نگاه پاك و دست مادرم را هم ببوسم

این دسته از آدما سعی دارند اون جوری جلوه کنن که نیستن وبه قول یکی از خوانندها نقاب به صورتشون میزنن و از این کار نه تنها لذت می برند بلکه با این کار احساس بزرگی بهشون دست میده . این گوشه ای از ویژگیهاشونه.

خوب دیگه ماهمه خوب میدونیم که کم نیستنن این جور آدما با اون که مرگو هر لحظه احساس میکنن و لی ....برای جلب توجه دست به چه کارایی میزنن و البته این مطلب رو هم متذکر میشم که خیلی از ادما میخوان خوب باشن ولی با چه قیمتی خودنمایی وخود ستایی. نه فکر نکنم این چیزی از گرگ بودنش کم نمی کننه و قطعادر همه گروههای مردم از لحاظ سنی وجود دارد . 

واین امر تبدیل به یه نوع فرهنگ و عادت شده و این نوع افراد دچار بیماری شدند که فقط با جایگزین کردن فرهنگی مناسب و اصلاح کردن افراد/ مدیریت کردن افکار مردم وسوق دادن اونها به طرف فکری مناسب و سازنده/  قابل حل میباشد.

تنها این کار و اجرای آن از مدارس ممکن میباشد تدریجی کردن و یا باز کردن مسائل دینی و داستانها و حتی گرفتن الگوهای در ستی که در آن وجود دارد اشتیاق آنها را به دنبال کردن دین و مطالعه در مورد آن سوق بدیم (آنها را تشنه فرا گیری مسائل دینی کنیم. نه سیراب از اون). بقیه مطلب را بعد از شنیدن نظرات شما دوستان و سروران خواهم نوشت. 

داشتن غم

 حتی یه ذره سخته

داشتن گل تو گلدون

داشتن اون تو زندون

حکم ابد چه سخته

در میان اینهمه یکرنگی

هم در کلاس درس عشقت 

 از این همه مهر تو ای جاودانه ترین خوشبختی  

آرزوي مرگ دارم من   تويه اين خفه قان و تشويش

مي خوام بگم  كه مي خوامت  دوباره

با تموم اضطراب و تشويش

ميخوام داد بزنم و بگم بهت

كه من بازم مي خوامت

با وجود اين همه تشويش

ناي فريادم نمونده

آروم و آهسته تو گوشت ميگم

كه برام آهي نمونده 

ازت مي خوام كه برگردي

و

بياي پيشم

برگردي و بموني پيشم

اما افسوس كه ديگه راهي نمونده

تا بهت بگم كه دلم پشيمونه واسه هميشه

كه دل من تو جدال عشق اون

چيزي واسش نمونده

آره بهت بگم

كه واسه تن خسته من عمرو طاقتي نمونده

ديگه برام فصل آخري نمونده

مي خوام بگم

برگرد كه من

پشيمونم از اين كرده ی نا كرده ی خويش

آرزوي مرگ دارم من  تويه اين خفه قان و تشويش

مي خوام بگم كه نگاه تو برام مقدسه

دل تو زريح زيباي منه

مي خوام كه بر گردي عزيز

تا كه تنها نمونم

عينه يه بره

ميونه اين گرگا نمونم

جز خداو نبی و فاطمه نشناخت مرا

من که یکباره در از قعله خیبر کندم

داغ زهرابه خدا از نفس انداخت مرا

 ماست

مکتبش روشنگر دلهای

 ماست

 خواب چشمای تو را تعبیر کرد

 کسي را ويران

مي کني، آنگاه که شمع اميد کسي را خاموش مي کني، آنگاه

 که بنده اي

 را ناديده مي انگاري ، آنگاه که حتي گوشت را مي بندي تا

صداي خرد شدن

 غرورش را نشنوي، آنگاه که خدا را مي بيني و بنده خدا را

ناديده مي گيري

، مي خواهم بدانم، دستانت را به سوي کدام آسمان دراز مي

کني تا براي

 خوشبختي خودت دعا کني؟ به سوي کدام قبله نماز مي

 گزاري که ديگران

نگزارده اند؟

انسان کنه؟ سنگ

ميگه: هنوز اونقدر سخت نشدم که انسان بشم

 سنگ بميريم تقصير

 كسي نيست كه اينگونه غريبيم شايد كه خدا خواست

كه دلتنگ بميريم

فقط چشم و دهن مي خواهند ديو هستند ولي مثل پري

 مي پوشند گرگ هايي که لباس پدري مي پوشند آنچه

 ديدند به مقياس نظر مي سنجند عشق ها را همه با

دور کمر مي سنجند خوب طبيعيست که يکروزه به پايان

برسد عشق هايي که سر پيچ خيابان برسد.

زمستانو سوز سرمادر نگاه آب

اینها همه واژگان مرکبیست که بدون تو

در ذهن سست خواب آلوده من خطور می کند

اینها نشانهای گریه های بی صداییست

که شب در دلش پنهان کرده و هرگز

راز تنها بودنت را فاش نمی کند

آری در پناه سیاهی

 غصه را به اوج میرسانم

واین ظلمت شب را به هر سفید پر از چرک و    

نفرت ترجیح میدهم .

حال ای تو که از تنهایی دلم با خبر گشتی به

انسانهای روز بفهمان که شب تنها نیست

واین روز است که تنهاست با تمام

ازدهامو ناداوریهایش(شب سکوتیس با چراغانی ستارگان).

 از غم و اندوه و سردرگمی نفس بکشم آخه وقتی پرواز بلد باشی ولی

 نتونی اوج بگیری زندگی فایده نداره.

میدونین :آخه اگه اوج بگیری خودت فقط مفهمی لذتش چیه برای

 همین ادمایی که دارن تماشات میکنن فکر میکنن که تو با هر بار

 اوج گرفتن فقط کوچیک و کوچیک تر میشی و...................

ایناست که خیلی از سوالات و تو ذهن من میاره و باعث سردرگمی من

 میشه .(با تشکر)

دریاب دمی که با طرب میگذرد

زنگی آمدن و رفتن اجباریست

زندگی مقصدی نامعلوم است برای رسیدن

زندگی واژه ایست از زاده شدن در دنیای بی مهری

ذکر آدم تا به خاتم آفرید

او که جمله جمله آدم آفرید

عشق را با صبرو طاقت آفرید

در دل مومن محبت آفرید

سرو والای پیامبر آفرید

با تامل بر مهر مادر آفرید

در نهایت عشق را

معشوق آدم آفرید

سلام باران

تو را به چشمهایم هدیه میدادام

تو را به گونهای خیس کودکیهایم

به آه دل تنهایم هدیه میدادم

سلام باران

سلام باران

ببار امشب ببار بر فصل زرد بیکسیهایم

ببار امشب ببار بر شبنم خیس نگاههایم

که بر برگ گل افتاده

که از چشمهای او هر شب

سرود غم

در کوچه های خیس و خلوت

به آرامی به روی خاک افتاده

سلام باران

سلام باران

تو را به چشمهایم هدیه میدادم

تو را به گونه های خیس کودکیهایم

به آه دل تنهایم هدیه میدادم